G.O. "Śląsk"

Grupa Operacyjna "Śląsk" ("Jagmin")

 
 
Wchodziła w skład Armii Kraków, a jej zadaniem była obrona przemysłowego rejonu Górnego Śląska. Dowódcą Grupy był gen. bryg. Jan Jagmin Sadowski. W jej skład wchodziło:
- Dowództwo GO,
- 23DP, d-ca płk dypl. W. Powierza; skład: 11, 73, 75pp, 23 pal,
- 55 DP Rez., d-ca płk S. Kalabiński; skład: 201, 203, 204pp. rez., 65 pal.,
- Grupa Forteczna Obszaru Warownego Slask , d-ca płk W. Klaczyński; skład: IV/11, IV/73, IV/75pp, IV/23pal., bat. O.N. Chorzów ,
- batalion forteczny Mikołów , d-ca płk Pfeiffer,
- 6 kompania specjalna ckm z 11pp w sile czterokompanijnego batalionu (dowódca mjr Józef Ćwiąkalski)
- II pluton lotnictwa towarzyszącego 26 eskadry obserwacyjnej por. obs. S. Król,
- samodzielna kompania czołgów rozpoznawczych TK-3, nr52 kpt. P. Dubicki,
- 64 dal. (dowódca kpt. M. Leżnicki),
- 8 bateria z dywizjonu pomiarów artyleryjskich
- pociąg pancerny nr 54 „Groźny” dowódca kpt. S. Rybczyński,
- 56 kompania kolarzy dowódca kpt. S. Gośliński,
- 53 kompania kolarzy kpt. R. Kintz
- zgrupowanie artylerii plot.
 

23 Dywizja Piechoty

 

11 Pułk Piechoty (Tarnowskie Góry) | 73 Pułk Piechoty (Katowice) | 75 Pułk Piechoty (Chorzów)

 
 
23 Dywizja Piechoty była główną jednostką stacjonującą na polskiej części Górnego Śląska. Poza szkoleniem rekrutów i zadaniami osłonowymi działało przy niej Kierownictwo Robót nr 23 zajmujące się budową umocnień stałych. Poza jednostkami piechoty na wspomnienie zasługuje też stacjonujący w Będzinie oraz jeden dywizjon w Rybniku 23 Pułk Artylerii Lekkiej, Ośrodek Sapersko-Pionierski 23 DP, który w wyniku mobilizacji tworzył 23 Batalion Saperów Górnośląskich, wsławiony brawurową akcją budowy mostu na Wiśle, w 1939 roku. Dowódcą dywizji był w wojnie obronnej płk dpl. Władysław Powierza, a szefem sztabu ppłk dypl. piech. Józef Kuta.   

Grupa Forteczna Obszaru Warownego "Katowice" ("Śląsk")

 
Obsadę fortyfikacji na granicy polsko-niemieckiej stanowiła wyspecjalizowana Grupa Forteczna. W celach jej utajnienia tworzyły ją IV bataliony 11, 73 i 75 pułków piechoty oraz dodatkowy IV dywizjon 23 pal. Bataliony zwane specjalnymi były silnie wyposażone w broń maszynową. Tuż przed wojną na północnym i południowym skrzydle umocnień zaczęto tworzyć nowe jednostki mające obsadzić budowane schrony. Na północy była to 6 samodzielna kompania karabinów maszynowych 11 pp (przyszły V batalion 11 pp) a na południu nowy batalion forteczny Mikołów, ściągnięty z umocnień wschodnich. Po opuszczeniu umocnień w nocy z 2 na 3 września Grupa Forteczna po reorganizacji walczyła jak samodzielna jednostka w ramach GO "Jagmin", a pod koniec szlaku bojowego w ramach GO "Boruta". 

55 Dywizja Piechoty rezerwowa

 

201 Pułk Piechoty rez. | 203 Pułk Piechoty rez. | 204 Pułk Piechoty rez.

 
 
 
Śląska Brygada Obrony Narodowej i Dąbrowska Półbrygada Obrony Narodowej
 
Dywizja powstała z myślą odciążenia 23 DP od obrony frontu i wykorzystania jej jako ofensywny odwód. Stąd płk. Sadowski od samego początku starał się aby bataliony Obrony Narodowej na Śląsku i Zagłębiu miały swój odreby typ, nie odbiegający od liniowych batalionów piechoty. Żołnierze byli wyposażeni w sukienne mundury, hełmy, polską broń i działka ppanc. Dywizja do samego końca walczyła w składzie swojej Grupy Operacyjnej, nie dając się rozbić, mimo poniesienia dużych strat, zwłaszcza w obronie przyczółka pod Osiekiem. Dowódcą był płk piech. Stanisław Kalabiński, szefem sztabu ppłk dypl. Józef Ullman.
(c) Fundacja im. Grupy Operacyjnej "Śląsk" 1939, 2018 All Rights Reserved
Liczba odwiedzin: 72052